fbpx

Na egzamin ustny zwykle wchodzi się parami. Oprócz tego w sali będzie także egzaminator i recenzent. Rolą tego pierwszego będzie rozmowa ze zdającymi podczas egzaminu i umożliwienie Wam jak najlepszego zaprezentowania Waszych umiejętności. Recenzent z kolei siedzi kawałek dalej i robi notatki, bo to on będzie miał potem ostatnie słowo podczas oceny Twoich umiejętności językowych. Warto przy okazji pamiętać, że niektórzy recenzenci zapisują wszystko, co słyszą od zdających, więc to, że podczas naszych wypowiedzi recenzent „ciągle pisze”, nie musi wcale oznaczać, że robimy błędy.

:Jak wygląda sam egzamin?

A2/B1

Pierwsze pytanie, niebędące przedmiotem oceny, to „przedstaw się”.

Następnie każdy z kandydatów dostaje indywidualne pytanie, w którym trzeba o czymś opowiedzieć. Na przykład: „gdzie lubisz spędzać wakacje”, „opisz jakieś święto, które jest dla Ciebie ważne”, „co lubisz robić w czasie wolnym”, „opowiedz o jakimś filmie, który Ci się podoba” itd.

Na kolejne pytanie odpowiada się w parach. Pytanie może też być trochę trudniejsze. Tu pojawiają się takie zagadnienia jak „Co jest Twoim zdaniem typowo norweskie?” „Jaka jest idealna praca?”. Ważne w tej części egzaminu jest to, że musimy tu prowadzić dialog ze współzdającym. Musimy nie tylko odpowiadać na pytanie, ale także zadawać pytania tej drugiej osobie i z nią rozmawiać i samemu przejmować inicjatywę.

Ostatnie pytanie to już stricte poziom B1. Będzie to więc pytanie, w którym będziemy musieli uzasadnić swój pogląd na jakiś temat. Lepiej jest mieszkać na wsi czy w mieście i dlaczego? Jaka jest Twoja praca marzeń, dlaczego? Kiedy małe dzieci powinny kłaść się spać?

B1/B2

Egzamin ustny na poziomie B1/B2 wyglada podobnie do tego na poziomie A2/B1, z tą różnicą, że pytania są trudniejsze.

Zaczynamy od przedstawienia się, później jest pytanie na poziomie B1 do każdego ze zdających: „Lepiej jest mieszkać na wsi czy w mieście i dlaczego?”,  „Jaka jest Twoja praca marzeń, dlaczego?”, „Kiedy małe dzieci powinny kłaść się spać?”.

Następne pytanie jest w parze. Tutaj trzeba prowadzić dyskusję, wykazywać się inicjatywą oraz pokazać, że słuchamy tego, co mówi współzdający i potrafimy nawiązać do tego w swojej odpowiedzi.

Ostatnie pytanie to poziom B2, charakteryzujący się tym, że trzeba argumentować za jakimś punktem widzenia, a pytania są dużo bardziej abstrakcyjne niż te z poziomu niżej. Dostajemy tu tezę, do której musimy się ustosunkować. Na przykład „Policjanci powinni zawsze nosić przy sobie broń”, „Dzieci nie powinny dostawać w szkole zadań domowych”. Czyli takie, w którym powinieneś/powinnaś argumentować w miarę rzeczowo za i/lub przeciw jakieś jakiejś tezie używając argumentów odnoszących się do wiedzy ogólnej i powszechnie znanych faktów bardziej niż do doświadczenia własnego lub Twoich bliskich. 

Powodzenia!

A jeżeli zastanawiasz się nad tym, jak ocenić swój poziom przed egzaminem, zajrzyj tutaj.